Onderverhuur is wanneer een huurder zijn woning geheel of gedeeltelijk verhuurt aan iemand anders. De onderhuurder betaalt dan huur aan de hoofdhuurder, die op zijn beurt verantwoordelijk blijft tegenover de verhuurder.
Emma huurt een appartement in Amsterdam. Tijdens haar buitenlandstage verhuurt ze één kamer aan haar studiegenoot Liam. Dit mag alleen omdat haar verhuurder vooraf toestemming gaf. Liam betaalt een deel van de huur aan Emma, maar heeft geen recht op huurbescherming.
Onderverhuur betekent dat de hoofdhuurder (degene met het huurcontract) een ander, de onderhuurder, (een deel van) de woning laat gebruiken in ruil voor huurbetaling. Er zijn twee vormen:
De hele woning wordt tijdelijk verhuurd, bijvoorbeeld als de hoofdhuurder een paar maanden naar het buitenland gaat.
De hoofdhuurder blijft in de woning wonen en verhuurt één of meerdere kamers. Dit komt vaak voor in studentenhuizen.
Onderverhuur zonder toestemming van de verhuurder is in Nederland verboden – dit geldt voor zowel volledige als gedeeltelijke onderverhuur.
Bij sociale huur is onderverhuur strikter geregeld. Toestemming wordt zelden gegeven, omdat deze woningen bedoeld zijn voor mensen met een lager inkomen. Illegale onderverhuur komt hier regelmatig voor en wordt actief gecontroleerd.
In de vrije sector heb je iets meer vrijheid, maar ook hier is toestemming nodig. In veel huurcontracten staat expliciet dat onderverhuur verboden is zonder schriftelijke goedkeuring.

Je mag je huurwoning tijdelijk onderverhuren als:
Je schriftelijke toestemming hebt van de verhuurder.
De duur van de onderhuur binnen je eigen huurperiode blijft.
Het gaat om een zelfstandige woonruimte.
Zonder toestemming riskeer je beëindiging van het huurcontract.
Studenten die tijdelijk weggaan, willen hun kamer soms onderverhuren. Dit mag alleen als:
De verhuurder akkoord is.
De onderhuurder geen rechten op de woning krijgt.
De voorwaarden van het huurcontract worden gevolgd.
Opzegging huurcontract
Boete volgens de huurovereenkomst
Aansprakelijkheid voor schade of huurachterstanden van de onderhuurder
Geen huurbescherming
Risico op directe uitzetting
Geen recht op schadevergoeding bij beëindiging
Meer weten? Lees dan ook Je huurwoning onderverhuren; mag dat?
Onderverhuur betekent dat een huurder een (deel van) de gehuurde woning doorverhuurt aan een derde. De hoofdhuurder blijft juridisch verantwoordelijk tegenover de verhuurder voor de woning, de huurbetaling en het naleven van het huurcontract.
Onderverhuur is op zichzelf niet strafbaar. Zonder toestemming van de verhuurder is onderverhuur echter wel in strijd met het huurcontract en kan dit leiden tot ontbinding van de huurovereenkomst of ontruiming.
Onderverhuur is alleen toegestaan wanneer de verhuurder hier vooraf expliciet toestemming voor geeft. Deze toestemming wordt vaak schriftelijk vastgelegd en kan voorwaarden bevatten, zoals de duur van de onderverhuur of het aantal personen.
Verboden onderverhuur is onderverhuur zonder toestemming van de verhuurder, onderverhuur aan te veel personen waardoor sprake is van overbewoning, of onderverhuur waarbij winst wordt gemaakt bovenop de eigen huurprijs.
De hoofdhuurder blijft altijd aansprakelijk richting de verhuurder. Dit geldt ook wanneer de onderhuurder schade veroorzaakt, overlast geeft of de huur niet betaalt.
De onderverhuur mag nooit langer duren dan de looptijd van het eigen huurcontract. Daarnaast moet de periode vooraf worden afgestemd met en goedgekeurd door de verhuurder.
Onderverhuur kan een praktische oplossing zijn voor tijdelijke afwezigheid of gedeelde woonlasten, maar is alleen toegestaan met toestemming van de verhuurder. Zonder deze toestemming riskeer je contractbeëindiging en verlies van rechten. Controleer altijd je huurcontract en zorg voor duidelijke afspraken als je wilt onderverhuren.