Scheefwonen

In Nederland hoor je steeds vaker dat scheefwonen een probleem is op de woningmarkt. Mensen wonen massaal in woningen die niet passen bij hun inkomen en dit zorgt voor problemen. Ben je benieuwd wat scheefwonen precies is en of jij een scheefwoner bent? Huurstunt zocht het voor je uit.

Goedkope scheefwoners

De meest voorkomende vorm van scheefwonen is het goedkope scheefwonen. Dit houdt in dat mensen met een hoog inkomen (hoger dan € 43.574, -) wonen in een sociale huurwoning. Deze woningen zijn eigenlijk bedoeld voor mensen met een laag inkomen. Doordat steeds meer mensen met een hoog inkomen in deze woningen blijven wonen, blijft er niet genoeg over voor de mensen die het echt nodig hebben. Woningcorporaties blijven massaal bijbouwen, omdat ze door scheefwoners niet aan de vraag kunnen voldoen.

Mensen met een hoog inkomen zouden eigenlijk moeten doorstromen naar een huurwoning in de vrije sector of naar een koopwoning. Dit gebeurt echter steeds minder en de redenen die mensen hiervoor hebben lopen uiteen. De overheid deed onderzoek naar de beweegredenen van huurders om niet te verhuizen en ze konden de mensen als volgt categoriseren:

  • De plakker: een huurder die niet wil verhuizen en die maar beperkt gevoelig is voor doorstroommaatregelen.
  • De klamper: een huurder die niet wil verhuizen, omdat er angst bestaat om de sociale binding te verliezen.
  • De spaarder: een huurder die bewust scheef woont om zo veel te kunnen sparen. Vaak om een huis te kopen op een later moment.
  • De genieter: een huurder die bewust scheef woont om een luxe leven te leiden met veel vakanties en dure spullen.
  • De zoeker: een huurder die wel wil verhuizen, maar alleen naar een kwalitatief goede woning. De zoektocht duurt hierdoor langer.
  • De wachter: een huurder die op termijn wel wil verhuizen, maar wacht op het juiste moment.

Dure scheefwoners

Een andere groep scheefwoners zijn de dure scheefwoners. Ook deze mensen wonen in een woning die niet echt bij het inkomen past, maar deze groep betaalt juist te veel. Ze wonen in een woning met een huurprijs boven de aftoppingsgrens, waardoor ze relatief veel huurtoeslag krijgen om de woonruimte te bekostigen. Dit kost de overheid veel geld. Om dit te voorkomen is nu besloten om deze groep mensen enkel woningen aan te bieden van rond de €600,- per maand.

Naast de dure scheefwoners in de sociale huurwoningen, zijn er ook dure scheefwoners in de vrije sector. Deze mensen zijn noodgedwongen in de vrije sector gaan huren, omdat ze geen sociale huurwoning konden bemachtigen. Ze houden hierdoor geen geld over in de maand en hebben moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Deze groep mensen heeft geen recht op huurtoeslag, omdat de huurprijs te hoog ligt.

Aanpak scheefwonen

Vooral goedkope scheefwoners zijn erg vervelend voor woningcorporaties. De overheid bedacht een manier om deze mensen toch te stimuleren om te gaan verhuizen. De corporaties hebben toestemming gekregen om inkomensgegevens op te vragen bij de belastingdienst. Als de huurders inderdaad te veel verdienen, dan mogen de woningcorporaties de huren extra verhogen bovenop de jaarlijkse huurverhoging. Deze extra verhoging wordt ook wel de gluurverhoging genoemd.