De Nederlandse huizenmarkt kampt met een structureel tekort van bijna 390.000 woningen, oftewel 4,6% van de totale woningvoorraad (ABF Research, 2026). Voor studenten, vooral internationale, maakt dit het vinden van een kamer haast onmogelijk. Waar Nederlandse studenten vaak kunnen hospiteren, lopen internationals geregeld tegen een muur van afwijzingen aan. In veel advertenties staat simpelweg: “Sorry, no internationals.” Maar is dat toegestaan volgens de wet?
Kamer vinden bijna onmogelijk
Nederlandse studenten weten hoe moeilijk het is om een kamer te vinden, zeker in de zomer voor het nieuwe studiejaar. Voor internationale studenten is dat nog ingewikkelder.
Er zijn in Nederland vier veelvoorkomende manieren om een kamer te vinden:
- Via studentenhuisvesters zoals SSH, DUWO en Idealis: vaak lange wachttijden en inschrijfduur die je jaren van tevoren moet opbouwen.
- Via online kamerplatforms: het grootste kanaal voor particulier aanbod, maar de concurrentie per advertentie is groot.
- Via particuliere verhuurders en bemiddelaars: bij zelfstandige woonruimte mag een bemiddelaar géén bemiddelingskosten bij de huurder in rekening brengen, bij onzelfstandige kamers gebeurt dat in de praktijk nog wel.
- Via netwerken of hospiteren: internationale studenten hebben vaak geen netwerk in Nederland.
Daarnaast zijn veel hospiteeravonden fysiek, wat het voor buitenlandse studenten lastig maakt om deel te nemen.
Sorry, no internationals
Sinds 1 juli 2023 geldt de Wet goed verhuurderschap. Artikel 2 van die wet verplicht verhuurders en bemiddelaars om een heldere en transparante selectieprocedure te hanteren, objectieve selectiecriteria te gebruiken en hun keuze op verzoek te motiveren aan afgewezen kandidaten. Artikel 3 verplicht hen daarnaast tot een vastgelegde werkwijze om woondiscriminatie te voorkomen.
Voor de vraag wanneer sprake is van discriminatie verwijst de wet naar artikel 7 van de Algemene wet gelijke behandeling. Onderscheid op de volgende gronden is verboden: godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras (waaronder huidskleur en afkomst), geslacht, nationaliteit, hetero- of homoseksuele gerichtheid en burgerlijke staat. Via de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte geldt hetzelfde voor handicap en chronische ziekte.
Een verhuurder mag een kandidaat dus niet weigeren omdat hij of zij een buitenlandse nationaliteit heeft.
Het grijze gebied bij hospiteren en studentenkamers
Toch ligt het ingewikkelder bij gedeelde woningen. In een studentenhuis mogen bewoners zelf bepalen met wie ze willen samenwonen, zolang de verhuurder zich niet discriminerend opstelt. De basis daarvoor staat in artikel 7 lid 3 van de Algemene wet gelijke behandeling: eisen die gelet op het privékarakter van de woonsituatie in redelijkheid kunnen worden gesteld, zijn toegestaan.
Kort gezegd:
- Een verhuurder mag géén buitenlanders weigeren.
- Een groep bewoners mag wel voorkeur hebben voor iemand die past binnen hun leefstijl.
Voorkeuren en grenzen
Wanneer is selectie toegestaan?
Veel advertenties bevatten zinnen als “alleen vrouwelijke huisgenoot gezocht” of “geen rokers”. Deze voorkeuren zijn toegestaan als ze voortkomen uit medebewoning, niet uit de verhuurder.
Het College voor de Rechten van de Mens hanteert daarin een vaste lijn. In een oordeel over een kamer in een tweepersoonswoning stelde het College dat een toekomstige huurder zelf wel mag kiezen voor een huisgenoot van een bepaald geslacht, maar dat het niet aan de verhuurder is om dat onderscheid namens die huurder alvast te maken. Dat juridische onderscheid is essentieel: de bewonersselectie mag persoonlijk zijn, maar de verhuurselectie mag nooit discriminerend zijn.
Wat verhuurders wél mogen vragen
Verhuurders mogen redelijke voorwaarden stellen, zolang die niet discrimineren:
- Inkomen en betaalzekerheid - in de praktijk vragen verhuurders een bruto maandinkomen van 3 tot 4 keer de maandhuur. Dit is marktpraktijk en geen wettelijke norm.
- Arbeidscontract of studie-inschrijving - mag zekerheid bieden.
- Kredietcheck of referentie - toegestaan als dit objectief gebeurt.
- Huisdieren en roken - mogen worden beperkt als dit in de huisregels staat.
Wil je weten aan welke eisen jouw huurwoning moet voldoen?
Discriminatie melden
Voel je je gediscrimineerd bij het huren van een kamer? Dan kun je een melding doen bij het gemeentelijk meldpunt goed verhuurderschap. Elke gemeente is verplicht zo'n meldpunt te hebben. De gemeente kan de verhuurder onderzoeken en handhaven, bijvoorbeeld met een waarschuwing, een last onder dwangsom, een bestuurlijke boete of het intrekken van een verhuurvergunning.
Bron: Rijksoverheid - Wet goed verhuurderschap (artikel 2 en 3 voor de normen, artikel 4 voor het gemeentelijk meldpunt)
Een melding leidt niet automatisch tot toewijzing van een woning, maar het zorgt er wel voor dat de verhuurder wordt aangesproken op zijn gedrag. Je kunt daarnaast een oordeel aanvragen bij het College voor de Rechten van de Mens of een melding doen bij een antidiscriminatievoorziening in je regio.
Universiteiten en verantwoordelijkheid
Universiteiten zijn niet verantwoordelijk voor de huisvesting van hun studenten. De Rijksuniversiteit Groningen stelt bijvoorbeeld expliciet dat zij geen woonruimte aanbiedt en dat studenten zelf verantwoordelijk zijn voor het regelen van een kamer. Ook Universiteiten van Nederland (UNL, tot eind 2021 bekend als VSNU) legt die verantwoordelijkheid niet bij de instellingen.
De RUG adviseert internationale studenten die in september beginnen om vanaf april te zoeken en vóór 1 augustus een kamer geregeld te hebben. Daarna wordt het aanbod schaars en zijn tijdelijke alternatieven zoals hostels en hotels duur. Voor studenten die alsnog zonder kamer aankomen, organiseren universiteiten en gemeenten in de piekweken noodopvang met tijdelijke slaapplekken.
Studenten onderschatten het tekort
Veel internationale studenten denken dat huisvesting onderdeel is van de toelating. De realiteit is dat velen tijdelijk in hostels verblijven of zelfs moeten stoppen met hun studie door gebrek aan woonruimte.
Alternatief: huren bij een hospita
Wat is hospitaverhuur
Bij hospitaverhuur verhuurt een eigenaar (hospita) of huurder een deel van zijn woning aan iemand anders. De voorzieningen (zoals keuken en badkamer) worden gedeeld.
Het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening (VRO) wil hospitaverhuur aantrekkelijker maken. Een wetsvoorstel ging in juli 2025 in consultatie en is in de zomer van 2026 bij de Tweede Kamer ingediend. Het regelt onder meer een tijdelijk huurcontract speciaal voor hospitaverhuur en ruimere opzegmogelijkheden voor de hospita, bijvoorbeeld bij verkoop of verhuizing. De beoogde ingangsdatum is 1 januari 2027 en de nieuwe regels gelden alleen voor contracten die daarna worden gesloten.
Waar vind je hospita’s
Er bestaan speciale platforms zoals Huurstunt, waar veel particuliere kamers worden aangeboden. Op Huurstunt kun je filteren op prijs, locatie en type kamer. Zo vind je snel beschikbare kamers die passen bij jouw budget en wensen.
Vind een kamer met Huurstunt
Om de zoektocht naar een kamer makkelijker te maken, biedt Huurstunt een uitgebreid en actueel overzicht van beschikbare kamers in Nederland, waardoor je snel en efficiënt kunt zoeken naar een geschikte woonruimte.
Groot aanbod aan particuliere kamers
Door het grote aanbod en de gebruiksvriendelijke interface, vind je gemakkelijk kamers die voldoen aan je wensen en budget. Bovendien kun je gebruik maken van handige zoekfilters en notificaties, zodat je direct op de hoogte bent van nieuwe beschikbare kamers.
